| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 stycznia 1869, Gdańsk |
| Zgon | 3 kwietnia 1910, Cieszyn koło Koszalina |
| Zawód | fizykochemik |
| Rodzina | |
| Ojciec | Wilhelm Abegg (1834–1913), dyrektor Deutsche Hypothekenbank w Berlinie |
| Matka | Margarete z d. Friedenthal (1848–1919) |
| Brat | Wilhelm Abegg (1876–1951), prawnik |
| Dziadek | Julius Friedrich Heinrich Abegg (1796–1869), prawnik |
| Edukacja i kariera | |
| Studia | Kiel, Tübingen, Berlin |
| Dyplom | 1891, pod kierunkiem August Wilhelma von Hofmanna |
| Asystent | Walther Hermann Nernst, Göttingen (1894) |
| Profesor | Wrocław (1899) |
| Planowane stanowisko | dyrektor Instytutu Fizykochemicznego (1910) |
| Najważniejsze prace | |
| Wybrane | Die Elektroaffinität (1899); reguła oktetu Abegga |
Richard Abegg był niemieckim fizykochemikiem, którego prace dotyczyły właściwości chemicznych pierwiastków oraz powinowactwa elektronowego. W przeszłości zajmował się chemią organiczną, a później skupił się na rozwijającej się chemii fizycznej. Jest rozpoznawany przede wszystkim dzięki sformułowaniu reguły wartościowości znanej dziś jako reguła oktetu Abegga.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Gdańsku jako syn Wilhelma Abegga, dyrektora banku, oraz Margarete z domu Friedenthal, pochodzącej z rodziny bankierów z Wrocławia. W rodzinie miał brata Wilhelma, który został prawnikiem, oraz dziadka Julius Friedricha Heinricha Abegga, również z zawodu prawnika. Rodzinne tło wiązało go z kręgami administracyjnymi i prawniczymi w Prusach.
Studiował chemię na uczelniach w Kilonii, Tübingen i Berlinie. W 1891 roku uzyskał dyplom pod kierunkiem August Wilhelma von Hofmanna. Początkowo zajmował się chemią organiczną, lecz zainteresowanie rosnącą dziedziną chemii fizycznej skłoniło go do zmiany specjalizacji.
Kariera naukowa i główne osiągnięcia
W 1894 roku przeniósł się do Getyngi, by zostać asystentem Walthera Hermanna Nernsta. W 1899 roku objął stanowisko profesora we Wrocławiu. Na początku 1910 roku miał przejąć kierownictwo Instytutu Fizykochemicznego, jednak nie zdążył objąć tej funkcji.
3 kwietnia 1910 roku zginął w katastrofie balonu Schlesien w miejscowości Cieszyn koło Koszalina. Jego najtrwalszym wkładem w chemię jest sformułowanie reguły oktetu Abegga, według której różnica wartości bezwzględnych maksymalnej dodatniej i maksymalnej ujemnej wartościowości pierwiastka często wynosi osiem.
Wybrane publikacje
Do znanych prac Abegga należy Die Elektroaffinität z 1899 roku, opublikowana pod tytułem, który tłumaczy się jako „Powinowactwo elektronowe”. Ta pozycja łączyła obserwacje dotyczące zachowania pierwiastków z próbą ujęcia ich własności w ramy chemii fizycznej.